Búsqueda avanzada de temas en el foro

Resultados 1 al 9 de 9

Tema: O meu dialecto galego.

  1. #1
    Avatar de Michael
    Michael está desconectado Miembro Respetado
    Fecha de ingreso
    03 may, 10
    Mensajes
    2,910
    Post Thanks / Like

    O meu dialecto galego.

    O meu dialecto Galego:


    Por Michael Torres


    Fixen unha especie de dialecto galego, é a miña versión do galego, moito máis aproximada ao castelán, a min gústame falar deste xeito, a continuación vos deixarei unhas cantas poesías feitas no meu dialecto galego:


    A vosted:


    Su beleza me face sofrir
    Me enlouquezo cando te vexo pasar
    Vosted é increíblemente bela
    Me enlouquezo cando te vexo pasar
    Non podo esconder
    Lo que siento cando te vexo, muller
    Su beleza me face sofrir
    Me enlouquezo cando te vexo pasar
    Tan bonita y tan fermosa
    que me faces sofrir
    por iso é que non paro de dicir:
    Su beleza me face sofrir
    Me enlouquezo cando te vexo pasar.


    Teña piedad de nos, senhor


    Porque nos queremos ver tu beleza
    Porque vos sabedes bien senhor
    Que eres de las máis fermosas de las mulleres
    Que bien te vedes
    Vos, fermosa sen duda
    Que bien te vedes
    Vos, chena de lindura
    É Vos, mui bonita
    Por iso, teña piedad de nos.


    Que Deus te perdon senhor.


    Que Deus te perdon Senhor
    Si me rechazaste non esperes
    Teñer mis quereres
    Porque eu
    Non te los vou a dar
    De min non volverás a teñer nada
    Palabra segura, palabra garantizada


    En grave coita, senhor


    En grave coita me tieñe, senhor
    Ando cheno de frustración
    Ando siempre con moito dor
    Agora lle direi la razón:
    Por máis que trato de falar con vos
    Nunca teño éxito
    Me da moita frustración
    Hei intentado tó:
    Dende falar con su amiga
    Ata que me presenten
    É todo fallido
    Porque ainda non consigo
    Non consigo falar contigo.


    O Pai Nostro:


    Pai nostro, que estás en o cieo,
    santificado sexa tu Nome;
    veña a nosoutros tu reino;
    Fágase tu Vontad
    así en la tierra como en o cieo.
    Danos hoxe nostro pan de cada día;
    perdona nostras ofensas
    así como nosoutros perdonamos
    a los que nos ofenden;
    non nos deixes caer en la tentación,
    y líbranos do mal


    Amén.
    La Iglesia es el poder supremo en lo espiritual, como el Estado lo es en el temporal.

    Antonio Aparisi

  2. #2
    Avatar de Adriano
    Adriano está desconectado Miembro Respetado
    Fecha de ingreso
    05 mar, 13
    Mensajes
    561
    Post Thanks / Like

    Re: O meu dialecto galego.

    Hola amigo. Sei que o fas con toda a tua boa intención e agradezo o teu interese pola nosa lingua, dígocho en serio. Pero ten en conta que "castelanizar" o galego (Aínda que sei que non o fas con mala intención) conduce a darlle forza aos típicos "choromiqueos" separatistas e neste caso con parte de razón, xa que o galego ten a súa propia normativa e gramática (Aínda que recoñezo que eu tampouco o escribo perfectamente)

    De tódolos xeitos, debo admitir que é fermoso e lembra moito ao galego dalgúns escritores de finais do século XIX cando aínda non existía normativa. Resúltame curioso que o coñezas non sendo galego. Cómo o aprendiches?

    Póñoche como exemplo o "Noso Pai" en galego normativo (Espero non trabucarme)

    Noso Pai que estás no ceo
    santificado sexa o teu nome
    veña a nós o teu reino
    e fágase a túa vontade
    aquí na terra coma no ceo
    danos hoxe o noso pan de cada día
    perdoa as nosas ofensas
    como tamén nós perdoamos a quen nos ofende
    non nos deixes caer na tentación
    e líbranos do mal.
    Amén.

  3. #3
    Avatar de Michael
    Michael está desconectado Miembro Respetado
    Fecha de ingreso
    03 may, 10
    Mensajes
    2,910
    Post Thanks / Like

    Re: O meu dialecto galego.

    Ola Adriano:

    Moitas grazas pola tua mensaxe. Eu coñezo galego peninsular pero non me gusta falar así. Gústame do xeito como eu falo. É unha versión miña. Xa eu estou decidido a falar desta forma, gústame máis pero para non ferir sensibilidades falarei da forma peninsular no forum, ainda non me guste. Tamén temos que ter cuidado porque moitas desas normativas son lusofonizantes. Eu considero que moitas normativas do galego son lusofonizantes, tentan levar ó galego a asemellarse ó portugués. Eu pola miña parte seguirei falando do xeito no que eu falo. Eu creo que cando as linguas se expanden estas van creando dialectos. En Brasil falase dunha forma, en Porto Rico doutra. Aprendin galego leendo, depois nestes últimos meses, tomei a decisión de crear un dialecto distinto do peninsular ao ver a lusofonización da miña lingua, vendo como algúns queren convertíla nun apéndice da lingua de Camoes. Vendo que o noso galego portugués medieval asemellábase máis ó castelán ca agora, vendo que a nosa lingua sempre ten sido rica e chea de variedades, entendendo tamén que a nosa lingua nunca posuiu unha normativa escrita, decidín facer o meu dialecto porque sinceiramente dame moita pena ver a situación pola que pasa nosa lingua, o seu desuso non é xusto, porque teño certeza e seguridade de que a nosa lingua pode expandirse no mundo e vendo que para a xente resulta máis fácil aprender desta forma xa que a maioría deles falan castelán. Para min o galego normativo non é máis que unha versión máis galega do reintegracionismo, pouquiño a pouco están sacando da nosa lingua toda-la sua riqueza para que se vaia tornando nun apéndice do portugués, para que Galicia teña unha banca na congregación de países lusófonos. O seguinte que surxirá é que abriremos os ollos e estaremos escribindo nunha lingua moi allea á nosa.

    Eu defendo unha unión entre Galicia e Portugal pero non defendo a absorción, Portugal ten unha forma de falar e Galicia ten outra, iso é algo que se debe respeitar. O galego se enriqueceu grazas a Castela, é algo que non se pode borrar. Esa riqueza auténtica galega, vinda pola influencia do castelán é o que querese sacar. É unha cousa que eu non podo aceitar.
    Tamén tomei varias palabras das cantigas medievais como mui, nostro, coñocer, etc. As influencias do meu dialecto están no galego-portugués medieval e no castelán.

    Abrazos, irmán.
    Última edición por Michael; 09/04/2013 a las 22:53
    La Iglesia es el poder supremo en lo espiritual, como el Estado lo es en el temporal.

    Antonio Aparisi

  4. #4
    Avatar de Adriano
    Adriano está desconectado Miembro Respetado
    Fecha de ingreso
    05 mar, 13
    Mensajes
    561
    Post Thanks / Like

    Re: O meu dialecto galego.

    Hola amigo Michael. Por suposto que tes dereito a falar como ti queiras, faltaría máis. E non estás a ferir para nada ningunha sensibilidade (Polo menos a miña non). Tan só quería ensinarche como é o galego "real" que se fala aquí. (Máis ou menos, que eu tampoco son un experto nin moito menos) Non é certo que o galego medieval se pareza máis ao castelán que o galego actual. Todo o contrario. Como xa dixen, o teu galego é moi similar ao que empregaban algúns escritores no século XIX cando aínda non existía normativa e o galego estaba aínda máis castelanizado que hoxe. De tódolos xeitos, tes razón en que moitas normativas teñen unha intención lusificante. Os ignorantes separatistas pensan que lusificando o galego van a facer que se "desespañolice", nada máis lonxe da realidade. O único que fan é o ridículo e alonxarse da realidade social e do que realmente fala a xente na rúa. Pero insisto en que o galego medieval diferenciábase moitísimo máis. (Incluso é difícil de entender para moitos galegos actuais).

    De tódolos xeitos, agradezo o teu aprecio polo galego. É certo que cada lingua adquire a súa dialectoloxía segundo a rexión na que exista e se ti es arxentino é moi lóxico que empregues unha variante con rasgos propios. O castelán que se fala en Galiza tamén é diferente ao que se fala no resto de España. Aquí adquiriu rasgos propios (É moi raro que un galego empregue tempos compostos aínda que fale en castelán).

    Un abrazo para ti e para Arxentina. Resistide a presión británica e xudaica!

  5. #5
    Avatar de Michael
    Michael está desconectado Miembro Respetado
    Fecha de ingreso
    03 may, 10
    Mensajes
    2,910
    Post Thanks / Like

    Re: O meu dialecto galego.

    Moitos saúdos amigo Adriano:


    Aprecio moitísimo tu comentario, o cal encontro mui agradable. Gracias por gustar de mi variante. Gracias tamién por comparar mi normativa con la de los escritores do seculo XIX, lo cal de seguro deben ser grandes escritores y dignos de leer.


    E cierto de que o galego medieval non se parece tanto ao castelano como o galego de agora pero si hai formas que desaparecieron que sonaban igual que o castelano, a iso me refería. Obvio, que o galego actual e moito máis parecido ao castelano que o que se escribía antes en la época de Afonso X.


    Eu pienso que non esiste un galego real, cada dialecto e real en la rexión onde esta vixente. De la mesma forma non esiste un castelano real, tan real e o castelano que se fala en Puerto Rico con palabras galaicas como pai y mai asi como catalanismos como pandereta=panderita en castelano, pronuncias de orixen indixena como la erre aspirada, palabras de orixen africano como bembe, etc. lo mesmo pasa con Arxentina cuxo dialecto posúe una gran riqueza dialectal. Lo que máis a min me gusta de linguas como o castelano ou o galego y portugués e su riqueza dialectal. La lingua que posúe riqueza dialectal e una lingua que esta destinada a vivir.


    Me chama moito la atención lo que dixeste sobre tiempos compostos, en castelano o tiempo composto e mui importante, aquí por lo menos en América se usa composto ou non composto indiferentemente. Falando de cousas do galego. Esta eso de poñer o pronome depois do verbo, cousa que antes se facía moito en o castelano. Me recordo que eu leí una vez escritos antigos en castelano y me recordo que sucedía lo que hoxe sucede con o galego, la xente podía colocar o pronome átono antes do verbo cando era una acción presente ou pasada en la fala de la rúa pero en la escrita non era considerado correcto. Por exemplo:


    Fala Popular:

    Se dieron las manos.



    Fala en la escrita:


    Diéronse las manos.




    Eu por mi parte considero iso mui raro y lo considero una especie de cultismo, será porque non e común entre la xente falar de ese xeito. Estou seguro que la maioría de la xente pensará de la mesma forma. A min se me face mui difícil poñer o pronome depois do verbo, tampouco me gusta. Tampouco podo cecear, me costa moito. Non sei como é la cousa por alá pero por lo menos a min non me gusta eso de poñer o pronome depois do verbo. Cousas de la lingua

    Creo que tu, eu y la amiga Jicotea somos los únicos galaicos que quedan en este foro. Estou seguro que podremos facer bonos aportes a este foro que esta case morto, una gran pena porque Galicia e una tierra con tanta historia.


    Por mi parte a min me gusta siempre leer tus comentarios, posúes un criterio xenial y mui iluminador. Estou mui de acordo con tu comentario, o cal aprecio y estimo moitísimo.


    Moitos abrazos, irmano.
    Última edición por Michael; 12/04/2013 a las 08:55
    La Iglesia es el poder supremo en lo espiritual, como el Estado lo es en el temporal.

    Antonio Aparisi

  6. #6
    Avatar de Adriano
    Adriano está desconectado Miembro Respetado
    Fecha de ingreso
    05 mar, 13
    Mensajes
    561
    Post Thanks / Like

    Re: O meu dialecto galego.

    Hola irmán. Moitas grazas polas túas amables respostas. En constación debo dicirche que o de poñer o pronome detrás e a inexistencia de tempos compostos asegúroche que é algo totalmente popular, é como fala a xente na rúa e moi anterior a propia normativa. É unha característica propia do galego. O que sí que sería un auténtico cultismo sería o emprego da palabra "amábel" en lugar de "amable" ou "posibel" no canto de "posible".

    Un abrazo. Arriba a Hispanidade!

  7. #7
    Avatar de Michael
    Michael está desconectado Miembro Respetado
    Fecha de ingreso
    03 may, 10
    Mensajes
    2,910
    Post Thanks / Like

    Re: O meu dialecto galego.

    Cita Iniciado por Adriano Ver mensaje
    Hola irmán. Moitas grazas polas túas amables respostas. En constación debo dicirche que o de poñer o pronome detrás e a inexistencia de tempos compostos asegúroche que é algo totalmente popular, é como fala a xente na rúa e moi anterior a propia normativa. É unha característica propia do galego. O que sí que sería un auténtico cultismo sería o emprego da palabra "amábel" en lugar de "amable" ou "posibel" no canto de "posible".

    Un abrazo. Arriba a Hispanidade!
    "Amabel" non tan sóo es un cultismo tamién e un lusismo que esta intentando impoñer la RAG y los reintegracionistas. Quieren impoñerlle a la cañona(como dicimos en Puerto Rico) ao pobo galego unas regras que son allenas a eles. Xa lo próximo que nos queda será que en vez de escribir corazón escribamos coração.


    Son algunos de los reintegracionistas los que falan de "português da Galiza".


    Lo máis penoso e que esta leienda negra anti-castelana y o galego normativo, que para min non e máis que un reintegracionismo máis "light", están dentro do sistema gubernamental galego y por tanto, siendo ensiñado a los nenes dende mui pequenos.


    Abrazo irmano.


    P.D: Te vou a facer una pregunta:


    Cando te refieres a "canto" te refieres a pedazo?


    Abrazos irmán
    La Iglesia es el poder supremo en lo espiritual, como el Estado lo es en el temporal.

    Antonio Aparisi

  8. #8
    Avatar de Adriano
    Adriano está desconectado Miembro Respetado
    Fecha de ingreso
    05 mar, 13
    Mensajes
    561
    Post Thanks / Like

    Re: O meu dialecto galego.

    no canto de = en lugar de

    Pero non te quero confundir: "Canto" non significa "lugar". É so unha expresión galega.

    "Canto" pode significar:
    1- Do verbo "cantar"
    2- Unha pedra.
    3- Esquina, borde (O libro caeu de canto = El libro cayó de borde)
    4- Cuanto

    Tamén se pode empregar coma locución prepositiva en moitas frases: Canto ao seu comportamento = En cuanto a su comportamiento

    Un abrazo

  9. #9
    Avatar de Michael
    Michael está desconectado Miembro Respetado
    Fecha de ingreso
    03 may, 10
    Mensajes
    2,910
    Post Thanks / Like

    Re: O meu dialecto galego.

    Libros antiguos y de colección en IberLibro
    Curioso, esa palabra se utiliza en Puerto Rico. A xente cando quiere un pedazo ou trozo dicen "canto":

    Ex:

    Dame un cantito de ese bizcocho.

    Tamien e utilizado como connotación sexual:

    se utiliza cando una muller non quiere teñer seso con un home:

    Esta molesto porque su mujer no le dio el "canto".

    Cando un home quiere seso:

    Quiero un "cantito".

    Lo máis probable e que esta palabra se houbiese utilizado como "borde" ou "esquina" y logo depois pasaría a ser empregado como sinónimo de trozo, interesante.


    Gracias y Abrazos, Irmano.
    La Iglesia es el poder supremo en lo espiritual, como el Estado lo es en el temporal.

    Antonio Aparisi

Información de tema

Usuarios viendo este tema

Actualmente hay 1 usuarios viendo este tema. (0 miembros y 1 visitantes)

Temas similares

  1. Origens Galegas do meu Apelido
    Por Irmão de Cá en el foro Gallicense Regnum
    Respuestas: 4
    Último mensaje: 09/02/2013, 04:31
  2. Dialecto barranqueño
    Por Josean Figueroa en el foro Portugal
    Respuestas: 4
    Último mensaje: 31/10/2009, 03:20
  3. Xiberotarra o el dialecto suletino
    Por Escuela de Sara en el foro Cursillo de Euskera/Euskara ikastaroa
    Respuestas: 5
    Último mensaje: 10/09/2009, 14:49
  4. O meu Pais (canção separatista sulista)
    Por Erasmus en el foro Hispanoamérica
    Respuestas: 0
    Último mensaje: 28/01/2007, 03:51
  5. “En llemosí sonà el meu primer vagit”
    Por Lo ferrer en el foro Catalunya
    Respuestas: 0
    Último mensaje: 22/03/2005, 15:33

Permisos de publicación

  • No puedes crear nuevos temas
  • No puedes responder temas
  • No puedes subir archivos adjuntos
  • No puedes editar tus mensajes
  •