Saúdos Irmao de Cá e Michael. En xeral, estou dacordo con vos. Non me parecería mal que se buscase unha gramática común ou incluso que se recuperasen algunhas regras medievais pero ignorar a esencia do galego actual, negar a realidade da diferenciación entre as dúas línguas ou a realidade da identidade propia de Portugal é irreal. Tan absurdo resultaría negar a existencia de Portugal despois de tantos séculos de existencia como as absurdas teorías anexionistas de Portugaliza. Coma case tódolos galegos, eu xa estiven varias vaces en Portugal e vin xente amable co resto dos hispanos, unha xente moi parecida a nós, imposible dicir que son xente extranxeira ou alóxena. Xente hispánica clarísima. E creo que conservan afortunadamente unha mentalidade máis tradicional e menos liberal ca nós. Calquer atisbo de portugofobia que puidese quedar en min por un pasado ignorante, separador e chovinista sen dúbida derrumbouse viaxando a Portugal. Pero tamén resulta evidente que a idiosincrasia propia de Portugal existe e que non é unha ilusión nin unha simple prolongación da Galiza. Portugal é parte de Hispanidade, pero é unha parte con acento propio. E Galiza tamén. Son dúas realidades moi próximas e irmás, pero deben respetarse sempre as particularidades. Abrazos.